Jarosław Wasik - Posłanie dla nadwrażliwych

Bądźcie pozdrowieni Nadwrażliwi

za Waszą czułość w nieczułości świata

za niepewność - wśród jego pewności

za to że odczuwacie tak jak siebie

samych zarażając się każdym bólem

za lęk przed światem, jego ślepą pewnością

która nie ma dna

za potrzebę oczyszczania rąk

z niewidzialnego nawet

brudu ziemi

bądźcie pozdrowieni



Bądźcie pozdrowieni Nadwrażliwi

Za Wasz lęk przed absurdem istnienia

I delikatność niemówienia innym

tego co w nich widzicie

za niezaradnosć w rzeczach zwykłych

i umiejętność obcowania z niezwykłością

za realizm transcendentalny

i brak realizmu rzeczowego

za nieprzystosowanie do tego co jest

a przystosowanie do tego co być powinno

za to co nieskończone-nieznane-

niewypowiedziane, ukryte w nas



Bądżcie pozdrowieni Nadwrażliwi

Za Waszą twórczość i ekstazę

Za Wasze zachłanne przyjażnie,

Miłośc i lęk, że miłość mogłaby

Umrzeć jeszcze przed Wami



Bądżcie pozdrowieni Nadwrażliwi

Za Wasze uzdolnienia-nigdy niewykorzystane

(niedocenianie Waszej wielkości nie pozwoli

poznać wielkości tych, co przyjdą do Was)

za to, że chcą Was zmienić

zamiast naśladować

ze jesteście leczeni zamiast leczyć świat

za Waszą boską moc zniszczoną przez

zwierzęcą siłę

za niezwykłość i samotność

Waszych dróg



Bądżcie pozdrowieni Nadwrażliwi



(sł. kazimierz dąbrowski